از 16 اردیبهشت ماه سال 86 وقتی مرگ مرد 22 سالهای به پلیس تهران گزارش شد همسر 16سالهاش در برابر اتهام قتل قرار گرفت. پلیس جنایی وقتی دست به تحقیقات گسترده زد از پزشکی قانونی شنید مرد جوان با مسمومیت قرص کشنده کشته شده است. همین کافی بود تا زن نوجوان تحت بازجوییهای تخصصی قرار گیرد.
مائده در بازجوییها اعتراف عجیبی کرد و گفت: مدتی پیش برادرزاده همسرم فیلم سیاهی را در اختیار او گذاشت و مدعی شد این فیلم متعلق به من است، بر سر این موضوع بین ما اختلاف به وجود آمد تا اینکه من به شوهرم ثابت کردم بیگناه هستم. پس از وی خواستم که از برادرزادهاش شکایت کند اما او نپذیرفت.
وی افزود: همین باعث شد من به رفتارهای شوهرم اعتراض کنم و او را تهدید کردم اگر از برادرزادهاش شکایت نکند خودم را خواهم کشت. باز اعتنایی نکرد، من که روی تصمیم خودم برای انتقام جدی بودم به عطاری رفتم و دو قرص کشنده را با پرداخت 200 تومان خریدم سپس به خانه برگشتم. قرصها را با دو قرص راناتیدین در آب حل کردم و به همسرم دادم سپس از خانه بیرون رفتم.
داستان جدید
مائده صبح دیروز وقتی در شعبه 71 دادگاه کیفری استان به ریاست قاضی عزیزمحمدی و چهار مستشار محاکمه شد، داستان جدیدی را مطرح کرد. وی گفت: وقتی فهمیدم شوهرم با زن دیگری ارتباط دارد، تصمیم به خودکشی گرفتم و قرص خریدم اما منصرف شدم و قرصها را داخل جعبه جواهراتم گذاشتم سپس از خانه بیرون رفتم. ساعتی بعد شوهرم با من تماس گرفت و گفت قرص خورده و حالت تهوع دارد و حالش خوب نیست. خیلی سریع خود را به خانه رساندم و او را به بیمارستان بردم اما دیر شده بود. باور کنید من شوهرم را نکشتم.
اصل 91 قانون مجازات اسلامی
صبح دیروز این پرونده در حالی تحت بررسی قرارگرفت که حکم قصاص مائده پیشتر صادر شده و محکومیت وی قطعی بود اما از آنجایی که مائده در زمان قتل شوهرش 16 سال داشت پرونده در قالب ماده 91 قانون مجازات اسلامی قرار گرفت تا بررسی شود زن جوان در زمان قتل به رشد و بلوغ عقلی رسیده بوده است. بنابر این گزارش، 5 قاضی در صورت اینکه کمیسیون پزشکی قانونی اعلام کرده باشند که مائده در زمان قتل به رشد عقلی نرسیده بود دیگر حکم قصاص صادر نخواهند کرد و زن جوان باید با مجازات زندان و پرداخت دیه مواجه شود.